Home

Fietsvakantieverhalen van Valentijn van den Berg

Home

 

2018 - Spanje: Fietsen van Girona naar Sevilla

 

Deel 3: van Cazorla via Ronda naar Sevilla

 

 

 

 

Inleiding

 

 

 

 

Girona - Teruel

 

Tekst

 

Foto's

 

 

 

Teruel - Cazorla

 

Tekst

 

Foto's

 

 

 

Cazorla - Ronda - Sevilla

 

Tekst

 

Foto's

 

 

 

Algemene informatie

 

 

We blijven een dag extra in Cazorla omdat we ons uit 2003 herinneren (zie Rondrit in Andalucía) dat hier veel te zien is; bovendien zijn we inmiddels weer toe aan een rustdag.

Een stad verkennen, betekent voor ons eerst een goede koffietent vinden en daar een plan gaan maken. We beginnen met een rondleiding met gids door de ruïne van de kathedraal. Onder de kerk stroomt de Guadalquivir. De kerk is 3x verwoest. De eerste keer (in 1694 voordat de bouw af was...) als gevolg van een zware storm waardoor er grote rotsblokken uit de bergen omlaag kwamen, de rivier blokkeerde, met als gevolg dat de kerk meters onder water kwam te staan en instortte. Later is de kerk nog een keer verwoest door een invasie van de Fransen (1810). De laatste verwoesting was tijdens de Spaanse Burgeroorlog in 1936. Na die laatste keer het men het bouwen maar gestaakt...

Vervolgens zijn we naar boven gelopen naar het kasteel.

De lunch hebben we op een beschaduwd (want is nog steeds erg warm) terras op de Plaza Vieja genuttigd, met aansluitend siësta op onze hotelkamer.

Telefonisch (dus in het Spaans!) al een kamer besproken in onze volgende halteplaats (Bedmar), want het is morgen weer weekend.

Aan het eind van de middag nog een biertje gedronken op ons favoriete terras, met aansluitend, dwz om 20:00 uur tapas.

Om 22:00 uur is het nog 27 graden.

 

De volgende dag gaan we weer verder in de richting van Ronda. We maken deze afwijking van officiële route omdat we in 2003 (zie Rondrit in Andalucía) geen tijd hadden voor Ronda; daar hadden we achteraf spijt van. Dus dit wordt voor ons een herkansing.

Voor vertrek vullen we de bidons met water van de fonteinen op de Plaza Vieja en kopen we brood, niet BIJ een bakker maar IN de bakkerij. En dan echt op pad met meteen stevig klimmen het dorp uit, langs de camping waar we 15 jaar geleden hebben gestaan.

Daarna gaat het op en neer. Het is weer erg warm en de eerste koffie mogelijkheid is pas na 47 km, dus het is wel even doorbijten. Die stop is in Jódar. We blijven er geruime tijd in de schaduw zitten en zijn dan getuige van een zeer chaotische Spaanse trouwerij, incl. ballonnen, rijst, vredesduiven en dames die niet gewend zijn om op hoge hakken te lopen... kostelijk!

Daarna vinden we in hetzelfde dorp een parkje om te lunchen. Er zijn opmerkelijk veel kroegen in dit dorp.

Daarna is het nog maar 8 km naar Bedmar, waar we in Hostal El Paradaīso del Mágina een kamer hebben geboekt. Dat zijn prettige 8 kms omdat we weer mooie bergen om ons heen hebben.

Bij binnenkomst van Bedmar schrikken we van de rotzooi op straat, maar misschien is er markt geweest en moet er nog opgeruimd worden?

Even verder opnieuw verbazing: het hele dorp lijkt versierd. Wat is er aan de hand?  Navraag bij het Hostal, levert op dat er vanavond een processie plaatsvindt. Inmiddels komen er bussen aan met bezoekers uit de omgeving; het dorp loopt helemaal vol. Het hele dorp is versierd met vlaggen en doeken met religieuze afbeeldingen. Op veel plekken staan altaartjes. Ons Hostal ligt aan de route, we zitten dus eerste klas. Rond een uur of 8 komt de processie in beweging, terwijl wij aan onze cena (avondeten) op het terras gaan beginnen.

Na het eten gaan we ook het dorp in om alles te bekijken, en zien we dat er boven het dorp ook nog een mooi verlicht kasteel staat. 

In een grote zaal, waar minstens 1000 mensen in kunnen, staat een (eucharistie?) viering op punt van beginnen. En alle terrassen zitten vol....

Bij het rondlopen door het dorp valt ons op dat ook hier, zeker gezien het geringe inwonersaantal van 2700, veel kroegen zijn.

 

Slecht geslapen vannacht: veel lawaai en veel te warm op de kamer. Om half 3! vannacht ontdekten we dat er bussen het dorp in kwamen rijden om alle bezoekers van buitenaf op te halen en weer naar huis te brengen. Daarna ging Gemeentewerken het dorp schoonmaken en begonnen een aantal dames hun bouwsels af te breken en op te ruimen....

Onze Hostal baas was al weer voor 7 uur aanwezig en om half 8 zaten wij (niet fris en fruitig) te ontbijten.

Tijdens ons ontbijt op het terras, verzamelt zich een groep MTBérs en een groep motorrijders om hun wekelijkse rit te gaan maken.

Wij vertrekken rond half 9 de hitte in...

Het wordt een fiets-fietsdag, weinig spectaculair.

In de eerste 10 kilometers rijden we nog in de Sierra de Mágica, en vooral de terugblik op Bedmar is fraai.

Daarna: olijfbomen, olijfbomen, olijfbomen, en hitte.

De eerste koffiestop is in Mancha Real, de tweede in Jaen. Hierna gaan we de Via Verde del Aceite op: 80% geasfalteerd, de tunnels zijn verlicht, en er is uiteraard weinig hoogteverschil. De lunch en extra vochtaanvullings-stop hebben we in Torredelcampo.

Onze overnachting is in Martos, waar we na een moeizame klim hotel La Ciudad de Martos vinden. De check-in verloopt ook nog eens moeizaam, daarna hebben we het beiden even helemaal gehad; we willen alleen nog maar koud water drinken, douchen, op bed liggen en uitrusten.

Tegen 8 uur gaan we op pad voor een biertje en het avondeten (pizza).

Om 18:00 uur is het nog 38 graden, om 19:00 uur nog 36!

 

Om 7 uur op, om half 8 aan het ontbijt, om 8 uur op pad om dan te ontdekken dat de supermarkten pas om 9 uur opengaan... Dus eerst verplicht koffie drinken. Na de koffie en boodschappen gaan we uiteindelijk om half 10 echt op pad.

De Via Verde El Aceite is snel teruggevonden. Volgens de gegevens van Benjaminse is de eerste verzorgingspost pas na 43 km, maar wij ontdekken een appartementengebouw met restaurant na 22 km, langs de route! Gaan we doorgeven! Een prettige verrassing.

Daarna fietsen we door tot Moña Mencia. Er is een restaurantje in het voormalige station, maar dat is helaas vandaag gesloten. We drinken een frisdrank bij een hotel 200 meter verderop en lunchen bij het stationsgebouwtje, onder de bomen in de schaduw. Hier bespreken we ook onze volgende accommodatie in Lucena.

Vervolgens verder over de Via Verde tot Cabra voor een frisdrank stop. Daarna de laatste niet al te zware 10 kilometers tot Lucena.

Het hotel is met de GPS makkelijk te vinden en oké. De stad (42.000 inwoners) heeft een leuk oud centrum met veel Moorse invloeden. Veel kroegen, mooi oud plein.

De Vía Verde kende vandaag weinig hoogteverschillen, helaas was het grootste deel niet geasfalteerd. Er waren niet alleen maar olijfboomgaarden te zien zoals gisteren, maar we hadden ook een mooi uitzicht op de Sierra de Ahillos.

 

Slecht geslapen vanwege de hitte en de airco die het niet deed.

Daarna ontbijt geserveerd gekregen door de aanwezige receptionist die wel eens even zal vertellen hoe lang we het theezakje in het water moeten laten hangen, en verder ook redelijk onbeschoft is.

Rond half 9 op pad en na enig zoeken de Vía Verde gevonden en vervolgd.

Na een km of 10 ging het helemaal mis. Volgens de routebeschrijving van Benjaminse zouden we kort voor het einde van de VV linksaf moeten gaan. Maar we konden helemaal niet afslaan en de VV bleek gewoon verder te gaan... We hebben toen zelf een route bedacht en in de GPS gezet. Achteraf blijkt dat we 18 km om hebben gereden en dat we eerder van de VV af hadden moeten gaan. Het stuk dat we extra hebben gefietst was trouwens prima geasfalteerd, in tegenstelling tot het eerste stuk wat erg slecht was. Misschien relatief nieuw, of in ieder geval nieuwer dan ons routeboekje van 2014?

Als we dan eindelijk na 42 km i.p.v. 24 km in Jauja aankomen is de koffie welverdiend.

Daarna doorgefietst tot La Roda de Andalucía. Een stuk waarvan het routeboekje zegt “eerst heuvel op, daarna wordt het vlakker”. Een veel betere tekst zou zijn: “eerst een aantal heftige klimmen van 10%, daarna gaat het op en neer”. En de omgeving was ook niet inspirerend....

In La Roda op een terras ieder een bocadillo met tortilla en 2 cola’s genomen.

Vervolgens weer de hitte in tot Sierra de Yeguas voor weer een cola. En dan nog 10 km tot Campillos voor Hostal San Francisco, dat we zonder problemen vinden.

Douchen, fietsonderhoud en dan eindelijk Campillos in voor een Jarra (groot glas bier).

Campillos blijkt een leuk stadje met gezellige pleinen en een hele brede, autovrije boulevard.

Temperatuur om 18:00 uur: 33 graden, om half 9 nog 31.

Leuk eettentje gevonden op de ‘Champs d’Elysee’ van Campillos.

 

Om ca. 8 uur opgestapt en om 8:05 weer afgestapt voor het ontbijt op La Plaza.

Daarna echt op pad richting Ronda.

Via Teba naar Ardales om daar koffie te drinken. We regelen daar ook 2 overnachtingen in Ronda met booking.com.

Daarna hebben we weer een GPS track en fietsen we relaxed naar El Burgo. Daar lunchen we in een parkje. We slaan extra drinken (limonade) in omdat er tussen El Burgo en Ronda (26 km met 2 flinke beklimmingen) geen voorzieningen zijn. Vooral de eerste klim is pittig: 7 km, vaak 8%. Dan volgt er een afdaling van 2 km en dan de minder zware 2e klim van 4 km tot de Puerto del Viento (1190 m). En dan alleen nog maar afdalen naar Ronda. Een prachtige stad is onze eerste indruk. Met alleszins fatsoenlijke prijzen: 2 Jarras: € 3.

Ook het avondeten op het populaire Plaza Socorro is redelijk geprijsd.

Morgen de Puente Nuevo en andere hoogtepunten van Ronda bekijken.

 

Vandaag dus weer een rustdag, zelfs geen fietsonderhoud: we gaan Ronda bekijken.

In Ronda liggen drie bruggen over de Guadalquivir:

-   Puente Arabe of Puente San Miguel

-   De beroemde Puente Nuevo ("nieuwe brug", maar ook al eeuwen oud) en de

-   Puente Viejo (“oude brug”)

In 1616 werd de Puente Viejo, een brug met een enkele boog over de Tajo de Ronda gebouwd, die de eerder ingestorte Puente Romano verving. De bouw van de Puente Nuevo werd begonnen in 1751 en duurde 42 jaar. De brug geldt als hét symbool en trekpleister van Ronda.

Een van de kerken van Ronda is de Santa María la Mayor. In deze kerk staat het beroemde Mariabeeld Nuestra Señora de la Paz (Onze-Lieve-Vrouwe-van-de-Vrede). Andere bezienswaardige kerken zijn de Sint-Cecilia en de kerk van Padre Jesús.

Na een ontbijt op de Plaza Socorro gaan we het oude deel van Ronda in om diverse straatjes, pleintjes, kerken, oude huizen enz. te bekijken. Er zijn veel toeristen (vooral Aziaten) en in veel van de oude panden zit nu horeca.

Na de lunch (eigenlijk koffie +) gaan we de Puenta Nueva vanuit de kloof bekijken en maken we veel foto's.

Na de siësta, weer op de Plaza de España een biertje gedronken en vervolgens op de Plaza Socorro een pizza gegeten.

 

Het ontbijt van het hotel bestond uit wat fruit, daarom voor vertrek op de Plaza Socorro echt ontbeten (voor € 8,50 pp.).

Met wat moeite weer op de route teruggekomen. Daarna dalend naar Arriate, dat er zo gezellig uitziet, dat we besluiten om daar al koffie te drinken. Ook kopen we er een gesneden pan integral (volkoren brood).

Na een steile klim het dorp uit, op weg naar Seteril. Daar vallen we met de neus in de boter. Want behalve de witte rotswoningen en de overhangende rotsen is er in de smalle hoofdstraat ook nog markt, met bijbehorende terrassen, waar we met moeite lopend tussendoor laveren. We hebben dan Olvera, onze volgende routeplaats al fraai op een heuvel zien liggen.

Olvera zelf gaan we niet in, maar gaan daar de Vía Verde de la Sierra op.

De VV heeft tot Coripe 19 tunnels, de meeste verlicht, de onverlichte zijn kort en licht is niet nodig. Aan het begin van de VV staan waarschuwingen en verboden vanwege slechte begaanbaarheid als gevolg van de vele regen in het voorjaar. Dat blijkt allemaal achterhaald. Alles is weer in orde gemaakt. Alleen aan het eind van de eerste tunnel en direct daarna hebben we even gelopen. In Coripe hebben we een Casa Rural gereserveerd: een soort vakantiewoning. Als we aankomen is er niemand. Als we het nummer bellen dat we via een email toegestuurd hebben gekregen: voicemail tot 6x toe. Ook op een sms wordt niet gereageerd. Uiteindelijk schiet een vriendelijke buurvrouw ons te hulp. Na nog een poos wachten komt eindelijk (45 min na onze aankomst) de eigenaar aanzetten. Zonder een woord van excuus! Dat wordt een negatieve beoordeling op booking!

Het appartement/huis ziet er overigens uitstekend uit.

In Coripe is het feest, incl. feesttent, disco en kermis, 3 dagen lang Feria de San Pedro.

Biertje gedronken en ‘s avonds (om half 10) gegeten bij bar La Cuchara, eenvoudig en lekker, druk en gezellig.

 

Zonder ontbijt, maar wel met 2 yoghurtjes op naar El Hogar de Pensionistas (een soort hangplek voor ouderen dus, 200 m van onze accommodatie): de eerste verrassing van vandaag: het blijkt een uitstekend ontbijt adres te zijn! En goedkoop.

Daarna echt op pad. We kiezen niet voor de eigenlijke route, want daarvoor moeten we eerst weer (dalend) terugfietsen naar de Via Verde, en daarna door een bijna 1 km lange onverlichte tunnel, dus lopen. Het laatste stuk is ook nog eens over een drukke weg. We kiezen voor een eigen route, 10 km korter, maar waarschijnlijk wel veel zwaarder. De tweede verrassing van de dag: het is een mooie route, heel rustig (eigenlijk alleen maar wielrenners op de weg (het is zaterdag!)) en de zwaarte valt erg mee.

We komen in Mantillo weer op de route, en gaan daar koffie drinken.

We vervolgen de route, zien de hoge heuvels plaatsmaken voor lagere, steeds meer landbouw, en zonnebloemvelden. Als we bij El Rubio een klein weggetje ingaan, blijkt dat verschrikkelijk slecht te zijn, vol met stenen, gaten, grote kuilen, eigenlijk niet te doen met een bepakte fiets. We zijn dan ook op Paul Benjaminse aan het mopperen als ons een auto tegemoet komt; ook dat nog, want dat betekent extra stof. De auto stopt, er stapt iemand uit die (in het Nederlands) vraagt hoe het fietsen gaat. Dan zie ik ineens dat het Paul Benjaminse himself is. Derde verrassing van de dag! We konden hem dus meteen vertellen dat je een vakantiefietser niet over zo'n weg kunt laten fietsen. Daar is hij het helemaal mee eens (en dan heeft hij het slechtste stuk nog niet eens gehad!); hij is druk bezig met een alternatief te zoeken voor de volgende druk van het routeboekje dat in augustus (2018) zal verschijnen. Hij heeft nog een foto van ons gemaakt en we hebben van hem extra info en kaarten gekregen voor het fietsen van het laatste stuk naar/in Sevilla en naar het vliegveld. Erg leuk zo'n onverwachte ontmoeting!

Het laatste stuk van vandaag is 11 km over de (goede) vluchtstrook van de N4, niet leuk, maar dat wisten we van tevoren.

Ons overnachtingsadres is het 2 sterren hotel Manolo Mayo in Los Palacios y Villafranca. Ziet er allemaal goed uit. Twee sterren in Spanje stelt heel wat meer voor dan in Nederland. Maar omdat we genius klanten zijn van booking, toch niet al te duur.

Niet al te hoogstaand gegeten. Omdat we niet tot 21:30 uur wilden wachten, konden we om 20:45 al wat krijgen: Ensalada Mixta en een broodje kip met ham. Daarna nog ijs.

 

Op pad voor onze laatste etappe naar Sevilla.

De eerste kilometers gaan vlot en makkelijk, maar zo gauw we een afslag nemen, komen we op een soort MTB-track, en dat is niet echt leuk met een bepakte vakantiefiets. Dit duurt ongeveer 15 km. Terwijl Paul Benjaminse ons gisteren nog een alternatieve route heeft aanbevolen. Maar die hebben we helaas niet kunnen vinden.

De rest van de route verloopt wel goed. We drinken koffie in Bellavista, pal voor de entree van Sevilla (4 koffie + 2 taart + 2 intregral broodjes: € 9,90!).

In Sevilla gaat het fietsen gesmeerd, er zijn veel fietspaden en de GPS stuurt ons daar moeiteloos over heen. Alleen de laatste 2 km naar hotel IBIS moeten we over een drukke weg rijden.

Onderweg in een parkje in Sevilla geluncht. En de fietsen staan in het hotel weer binnen en achter slot en grendel!

Tijd voor een biertje!

We blijven de rest van de dag in/bij het hotel, dus ook voor het avondeten.

 

Onze laatste dag in Sevilla is tevens onze laatste vakantiedag.

Sevilla wordt door velen een ‘openluchtmuseum’ genoemd, het staat vol met historische monumenten, kerken, parken en palmtuinen, overblijfselen van veel verschillende culturen.

Een van de bekendste gebouwen van de stad is de kathedraal Maria de la Cede, het grootste kerkgebouw van Europa na de Sint-Pieter in Rome en de St Paul’s Cathedral in Londen en het is de grootste gotische kathedraal ter wereld. Het symbool van de stad, de “Giralda”, maakt er deel van uit. Deze 96 meter hoge klokkentoren was oorspronkelijk een Moorse minaret, ooit de hoogste ter wereld. Volgens de legende mogen er in Sevilla geen hogere gebouwen gebouwd worden. Op dit moment (juni 2018) is er dan ook veel ophef over bouwplannen in de wijk La Cartuja, waar het eerste gebouw zal verrijzen dat hoger wordt dan La Giralda. Een ander boegbeeld van Sevilla is het 14e-eeuwse paleis Alcazár, een belangrijk voorbeeld van Mudéjar-architectuur. Samen met het Archivo General de Indias staan de kathedraal van Sevilla en het Alcázar sinds 1987 op de Werelderfgoedlijst van UNESCO.

 

Na een uitgebreid ontbijtbuffet gaan we met bus 28 in een kwartiertje naar het centrum.

We beginnen met de Plaza España waar prachtige gebouwen staan en dat architectonisch in mijn ogen een plaatje is. Veel foto’s gemaakt.

Daarna naar de kathedraal, en die is, net als in 2003, weer imposant en heel groot. We klimmen ook naar boven om vanuit de toren een mooi uitzicht over Sevilla te hebben.

Het paleis slaan we over, de wachtrij is veel te lang. We zien in de rij wel 2 bekenden, de fietsers die vanuit Amersfoort de route hebben afgelegd en die we eerder in Cazorla hebben ontmoet. Ze zijn sinds 2 dagen in (de buurt van) Sevilla.

Na de lunch bekijken we nog een oude toren (leuk) en een oude brug (niks bijzonders) en gaan dan op een terras aan de Quadalquivir wat drinken.

We lopen dan nog wat rond, en zien de Plaza de España bij laagstaande zon, dus met een andere belichting.

We eten nog een tapas aan de Avenida de Constitución en dan weer met de bus terug naar ons hotel.

Nog wat inpakken, douchen en nog even TV kijken. Oei, België staat 20 minuten voor het einde met 2-0 achter tegen Japan...  Gelukkig kruipen ze door het oog van de naald, en winnen ze toch nog met 3-2.

 

Om 6:30 gaat de wekker en een half uurtje later zitten we, zonder ontbijt, op onze bepakte fietsen.

We hebben een fietsroute van 9 km naar het vliegveld op de GPS staan en dat gaat vlotjes en vooral over de groene fietsbanen. Tot 2 km voor het eindpunt. Daar worden we tegengehouden door de beveiliging van het vliegveld: tot hier en niet verder! Dat betekent ruim 2 km terugfietsen en een nieuwe route zoeken. Dat lukt na enige tijd, maar we moeten daarvoor wel 1,5 km over de vluchtstrook van de snelweg fietsen.

Aangekomen op het vliegveld, kunnen meteen inchecken, dwz onze fietsen ontladen, trappers eraf, stuur overdwars, plastic hoes eroverheen. Tassen in de plunjebaal en afgeven. Dan met de fietsen naar een plek waar ze door een security check moeten. Lukt niet: de fietsen zijn te groot! Maar een hulpvaardige man die zich over ons en onze fietsen heeft ontfermd, weet wel een grotere scan. Wij met hem en onze fietsen naar de kelder van het gebouw naar de grotere scan. Lukt niet: de fietsen zijn te groot, of ook deze scan is te klein, het is maar hoe je het bekijkt! Geen probleem want het personeel daar weet een nog veel grotere scan. Wij daar naar toe, met nog steeds dezelfde man. Inmiddels zijn we nog verder in het beveiligingssysteem aangekomen, en komen er pasjes aan te pas om binnen te kunnen komen. Maar niemand doet moeilijk, ze proberen ons juist te helpen. Deze laatste scan is groot genoeg en daar worden de fietsen goedgekeurd. Al met al heeft de procedure een uur geduurd, vervelend, maar we zijn wel heel erg prettig en met veel geduld behandeld.

Onze security check verloopt gelukkig heel wat sneller, zodat we nog een uurtje hebben om te ontbijten en rond te kijken.

De vlucht vertrekt op tijd en als we in het vliegtuig zitten zien we dat onze fietsen het vliegtuig ingaan. Dus toch gelukt!

Na een rustige vlucht komen we op schema in Amsterdam aan.

We moeten nogal lang op onze plunjebalen wachten, maar onze fietsen komen daarna snel (en vrijwel onbeschadigd) tevoorschijn.

We zijn om ca. 5 uur 's middags weer thuis van een prachtige fietsvakantie met 1769 fietskilometers.

 

 

 

Home

bijgewerkt: 10-feb-2020